Pośród drzew [Mesa sto dasos 2010] Reż. Angelos Frantzis

Bezkompromisowy i bardzo odważny film twórcy Polaroidu Angelosa Frantzisa, nakręcony przy pomocy małego aparatu cyfrowego. Pomimo tak niewielkich środków, film robi wrażenie. przede wszystkim formą w której kamera przekracza bezpieczną granicę podglądania bohaterów. 

"Pośród drzew" to film bardzo zmysłowy i seksualny. W pewien sposób radykalny - albo będziesz uczestniczył w tym dramacie/porywie seksualności albo opuścisz salę. Dla mnie ta radykalność okazała się interesująca. Seksualność, która jet głównym motorem fabuły, przedstawiona jest w sposób wieloznaczny i fascynujący, a erotyczną scenę na plaży z bardzo sugestywną muzyką (erotyzm przypomina tu walkę, wojnę - co sugeruje również muzyka ) zapamiętam na długo. 

Można się również zastanawiać nad tym, czy "Wśród drzew" jest przejawem rozpasanej ideologii czy porywem i rozpaczliwym poszukiwaniem nowego języka filmowego. Byś może to próba ( w moim przekonaniu na granicy tego co w kinie można zaakceptować - ale jednak udana ) twórczych poszukiwań. Będzie to jednak film, który wpadnie w niszę zapomnienia. Zbyt nowatorki, zbyt obsceniczny i zbyt radykalny. Dlatego o nim piszę, bo kino jakie tworzy Angelos Frantzis nigdy nie będzie zaliczać się do masowego przerobu, nie będzie tytułem przyciągającym tłumy, ale będzie miało swoje wąskie i oddane grono fanów. Bardzo mnie cieszy fakt, że na festiwalu Nowe Horyzonty można odnaleźć takie małe/duże niespodzianki. - bo niewątpliwie obcowanie z tym filmem taką było, co do tego nie mam wątpliwości. 

Aktorzy: Katia Goulioni, Iakovos Kamhis and Nathan Pissoort

"Kamera jest niesamowicie blisko bohaterów, przekraczając granicę filmowego podglądactwa czy też dokumentacji obserwującej, jest w intymnym kontakcie z protagonistami. Nie towarzyszy im, ale jest wśród nich, w środku tego świata. Słowa są tu właściwie nieistotne, najważniejszy jest obraz, który tworzy rzeczywistość rodem z obrazów fowistów, barwną, nasyconą, piękną, osaczającą, ale też nienaturalną, baśniową, choć niebezpieczną. Raz metaforycznie odrealnioną, innym razem okrutnie naturalistyczną. Tak oto film ów niejako nawiązuje do dokonań sztuki wideo-artu, eksperymentalnego kina, nie akcentując jednak ekwilibrystyki formalnej. Przeciwnie, poprzez oryginalną formę konstruuje fascynujący poemat o emocjach i pożądaniu."
                                                                                                                                Paulina Sieniuć

Fragment opisu filmu pochodzi ze strony : http://www.nowehoryzonty.pl/film.do?id=4400

"Pośród drzew" Reż. Angelos Frantzis, Grecja 2010
autor: Mariusz T

Coś z Alicji [1988] - Reż. Jan Svankmajer

Tym, którzy zawiedli się burtonowską wersją "Alicji w Krainie Czarów" polecam siegnąć po szaloną interpretację w wykonaniu czeskiego surrealisty Jana Svnakmajera. Jego wariacja na podstawie powieści Carrolla to szalona zabawa formą filmową i materią, która w jego rękach nieustannie ożywa i zmienia kształty. Alicja Svankamajera to przepełniona aburdem podróż po świecie wyobraźni, gdzie wszystkie zdarzenia wymykają się logicznym prawom. Nasza rzeczywistość, inaczej nazywana Realnością, nie mogłaby zostać doceniona gdyby nie rzeczywistość Fantazji - Svankmajer przypomina tą starą prawdę. Obejrzenie tego filmu jest jak wejście do szuflady przez główną bohaterkę. Ja was tam zapraszam! Gwarantuje niezapomniane wrażenia! "Teraz musicie zamknąć oczy, inaczej niż nie zobaczycie"

"Coś z Alicji" Reż. Jan Svankmajer, Szwajcaria/Wlk. Brytania/Czechosłowacja/RFN, 1988.